Trendzetter of naloper
22-09-2010 | Artikelen | Roofvis | Schrijver: J. Schots
Aan de hand van dit verhaal wil ik jullie tonen dat men beter zelf het initiatief kan nemen en nieuwe zaken kan uitproberen dan gewoon na te apen wat anderen doen in de hoop ook zulk een vissen te kunnen vangen. Vooral in het begin van mijn carrière als kunstaas visser waren er soms rare en komische toestanden die aantonen dat het niet altijd van een leien dakje liep maar met vallen en opstaan kwamen de resultaten en bleef de moed er in.Kunstazen zoals men ze nu in alle soorten, kleuren en maten kan vinden bestonden toen gewoon nog niet, om je te zeggen zelfs een twister was hier in onze lage landen onbekend. Spinners en lepels waren zowat alles op dat gebied. In sommige hengelsportbladen werd er sporadisch gesproken over jigkoppen met geitenhaar of met donsveertjes op maar in de winkels waren deze dingen niet te koop. Er zat dus niets anders op dan ze zelf te maken. Loodkogeltjes gieten en haaksteeltjes op maat plooien ging allemaal vlot maar nu diende er geitenhaar en donspluimpjes te worden gevonden om op deze jigkoppen te binden. Geitenhaar was snel gevonden, in huis lag ergens een klein tapijtje waar al snel de schaar in ging tot moeder de vrouw opmerkte dat dat ding plots erg sletig begon te worden. Donsveertjes was andere koek maar bij mijn schoonouders (landbouwers) liepen er voldoende kippen en ganzen, dus daar kon ik wel mijn gading vinden. Helaas lagen die niet zo maar voor het oprapen dus kregen de kippen en ganzen een epileer beurt rond hun poep, de plaats waar die veertjes groeien. Spijtig genoeg kreeg hier mijn schoonpapa snel in de gaten dat er iets raars aan de hand was met die dieren. Gelukkig had ik ondertussen voldoende materiaal vergaard om aan de slag te kunnen.
Met de nodige jigkoppen op zak trok ik dan naar de waterkant om ze uit te proberen. De vreemde bewegingen met de hengel die ik hierbij maakte werkten soms op de lachspieren van de andere vissers maar toen ik eerst baarsjes en later snoekbaars begon te vangen verdween die lach, toch bleven ze het vreemd vinden. Pas later kwamen de eerste twisters op de markt en werd deze mannier van vissen beter gekend.
Een volgende fase was het Drakovitsch takeltje. Op het 1ste keten van de Franse televisie was er ’s nachts ergens tussen 1 en 5 uur een documentaire over de jacht en de visvangst en dank zij de video kon ik dit programma overdag bekijken. Een van deze filmpjes ging over een loodgieter die zelf deze takels fabriceerde en er mee viste in de Loire. Al snel ging ik aan de slag om deze dingen na te maken, ik had wel niet de nodige machines zoals hij die had maar met wat handigheid lukte dat met de hand ook wel. Nog even goed op de video gekeken hoe hij hiermee viste en dan, hup naar de waterkant. Snel enkele aasvisjes gevangen en ik kon aan de slag. Ook nu weer werd ik met vreemde ogen beken maar ze waren er wel aan gewoon geworden dat ik rare dingen deed. Deze mannier van vissen beviel mij beteren in een later stadium werden de aasvisjes vervangen door shads.
Een ander komische gebeuren was met de opkomst van de eerste jerk-baits. Ik had er ergens over gelezen en afbeeldingen van die dingen gezien en sommigen geleken goed op het bovenste deel van een borstelsteel, dus moest een van mijn vrouw haar borstels er aan geloven. De zaag er in en het bovenste deel ging er af, vooraan een ronde kram gemonteerd en onderaan twee voor de dreggen en dan op naar het meer van Hofstade want daar zitten snoeken. Ik had natuurlijk niet de gepaste hengel en ook niet de goede techniek om met deze dingen te werken maar toch hing daar plots een snoekje aan die steel. Mijn geloof in jerk-baits ging met sprongen omhoog en ik ging op zoek naar iemand die er verstand van had en gelukkig ook heb gevonden.
Dat steeds weer nieuwe zaken willen uitproberen en zelf maken is al lang een tweede hobby naast het vissen geworden en zal denk ik steeds zo blijven. Het maakt dat ik meestal aan of op het water kom met aassoorten die de snoek nog niet kent en er dan ook geen argwaan voor heeft. Tegenwoordig zijn er zo vele nieuwe kunstazen op de markt dat met niet meer weet waarmee te vissen. Daarom dat ik af en toe teruggrijp naar dingen van vroeger die in de vergeethoek zijn geraakt en door enkelen nog slechts sporadisch worden gebruikt. De snoek is ze ondertussen ook al vergeten en zet er gretig zijn tanden in.
Tracht dus een trendzetter te zijn en geen naloper en verder probeer zo veel mogelijk te weten te komen over de gewoontes en leefwijze van de vis die je wilt belagen en deze van zijn prooien, het loont de moeite.
Veel visplezier en vang ze,
Johnny Schots.
