| Record op de IJssel |
 |
 |
 |
| Geschreven door Ingmar Boersma |
| dinsdag 12 april 2011 17:37 |
 Het voorjaar staat doorgaans garant voor goede witvis vangsten. Zeker tijdens de hoogtij dagen van de paai trek kun je vaak erg goed vangen. Zowel flinke aantallen als ook mooie formaten liggen dan binnen bereik. Wij hebben dit ook ervaren en ik wil u van enkele vangsten graag deelgenoot maken. Vismaat Dick en ondergetekende hebben de laatste tijd regelmatig gevist in de Vecht en de IJssel. Vooral de IJssel is op dit moment aardig productief gebleken, alhoewel het altijd vissen en geen vangen blijft. Je weet het dus nooit. Over onze winde vangsten las u in een eerder artikel al iets meer. Dick en ik vingen toen exemplaren die rond of zelfs soms boven de 50 cm waren en dat zijn toch echt mooie windes. Dick is een enorme fan van blankvoorn en dat is dus vooral zijn doel in het voorjaar. Hij mag ze graag vangen vanaf een krib, vissend met een vaste hengel in de stukken die nagenoeg stilstaan of nauwelijks stromen. Tegen zijn vaardigheid kan ik niet op, dus richt ik mij op de stroomnaad en vis met de feeder. Brasem De voorn laat zich echter, we spreken nu over visdagen t/m 2 april, nog minder zien dan we eigenlijk wel zouden willen. Inmiddels heeft Dick er zelf toen hij recent alleen ging vissen alweer meer gevangen, maar de echte hausse is nog niet op gang gekomen. Wel vingen we brasem, niet erg veel, maar wel forse exemplaren. Ik had Dick, op de krib vissend, al een paar brasems zien vangen van een eindje door de halve meter. Mooie vissen, maar ik pakte ze zo groot nog niet. Wel een beetje frustrerend, want mijn PR staat al een heel groot aantal jaren, om precies te zijn sinds 28 april 1984, in de tijd dat ik nog met mijn opa ging vissen. Een beste tijd terug dus, maar goed. En in de huidige tijd van minder, maar wel grotere vis, moet het toch een keer lukken nietwaar? Nieuw PR Als we besluiten om woensdag 30 maart weer naar de IJssel te gaan kiezen we voor de visserij vanuit mijn boot. Dat wordt eigenlijk niet eens vaak meer gedaan, vissen vanuit de boot op witvis, maar wij doen het regelmatig. De staken de grond in, vast maken en vissen maar. We starten tussen de bruggen in en leggen de boot vast. Al snel haak ik een brasem van 51 cm. Tuurlijk, een mooie vis, maar als Dick er even later eentje van 58 vangt vraag ik me af wanneer mijn PR eens zal sneuvelen. Toch genieten we altijd samen van zo'n mooie vis. Ik heb een nieuw voertje om te proberen, het Sensas 3000 Super Black voer wat ik bij Zunnebeld heb gekocht. Het vertrouwen is er en verdomd. Ik krijg beet en meld Dick: "Ja Dick, dit is een echte brasem jongen, pak het schepnet maar vast." Dick is inmiddels gewend geraakt aan onze krijgshaftige taal en doet nog rustig aan. Dan ziet hij de krom gebogen Heavy Feeder hengel en pakt toch maar het net. In de volle stroom geeft zelfs een brasem goed partij, dus het is een echte dril. Als de vis boven komt zien we direct dat het een serieuse vis is. Scheppen, onthaken en meten. De vis brengt 63 cm op de rolmaat en dat is toch echt, na bijna 27 jaar, een nieuw persoonlijk record. Een echt fanatieke (wedstrijd) visser gooit direct weer in, voert bij etc. om de vis aan de praat te houden. Wij niet. Wij slaan mekaar op de schouders, vinden dat er eerst (koffie) op gedronken moet worden en ik moet natuurlijk trakteren op een vette koek. Enfin, twintig minuten later vis ik weer en moet ik de stek opnieuw opbouwen. Maar nee, toch vang ook ik nog weer een mooie brasem van een eind in de vijftig. Omdat de wind sterk recht op ons af komt en Dick daar niet mee uit de voeten kan met de dobber, gaan we verkassen. Die dag vangen we nog wel vis, maar niet meer zo groot. "Hoeft ook niet", vertel ik Dick. "Het zal wel weer minstens 27 jaar duren voor mijn volgende PR, want dit formaat verbeter je echt niet zomaar." Alweer?! Drie dagen later, zaterdag 2 april gaan we nog een keer met de boot naar de IJssel. Er is fantastisch weer beloofd en al lijkt dat op het water ietwat tegen te vallen, het wordt wel degelijk boven de twintig graden die dag. De wind is echter vrij sterk en we kunnen dus niet aan de zwolse kant vissen. Her en der proberen we wat stekken, waarbij Dick af en toe een voorn pakt en ik slechts enkele aanbeten krijg die ik maar niet weet te verzilveren. Alles probeer ik: ander aas, andere haak, andere onderlijn. Niets mag baten, ik doe vast iets fout. Zo gaat het de hele dag door totdat we ergens in de buurt van de Vreugderijkerwaard belanden. Weer vangt Dick voorns en kleinere windes, nu in leuke aantallen en ik, ik haal slechts lege haken of leeg gezogen aas binnen. Op enig moment zeg ik tegen Dick: "Ik stop ermee en ga wel naar jou kijken. Ik word er gek van." Waarschijnlijk hebben ze dat onder water gehoord en zich van toen af aan veilig gewaand, want voor de zoveelste maal krijg ik beet. Nu echter een hardere dan de voorgaande aanbeten en deze blijft hangen. Maar goed ook, want het is een hele beste vis voel ik wel weer. "Dick, weer een brasem en weer zo'n vette." Dick begint te gillen dat ik weer een nieuw PR ga vangen, maar ik weet hem althans voor even, stil te krijgen. Als de vis echter boven komt, start Dick zijn gekrakeel weer en meld dat deze toch echt nóg groter is. We landen de vis, onthaken en maar weer meten. Als ik de vis op pak besef ik dat het inderdaad wel weer eens een 60'er kan zijn. Dick meet de vis en tot mijn stomme verbazing blijkt deze inderdaad nog groter. Het is een vis van 64 cm en drie dagen na mijn historische record verscherp ik het alweer met een nieuw PR. Hierna vang ik plotseling wel nog enkele vissen, maar mijn dag kan al niet meer stuk. Fotoverslag
|
