Tukland scoort in het Westland van Overijssel

30-09-2014 | Vangstverslagen | Roofvis | Schrijver: Ingmar Boersma
Johan ziet de dag vol vertrouwen tegemoet
Johan ziet de dag vol vertrouwen tegemoet
Het is zondag 28 september 2014 als Johan zich meldt om een dag mee te gaan om op de snoek te jagen in Zwolle. Zoals altijd vraag ik mijn gast wat hij wil doen. “Aantallen maken of op groter wild”. Johan laat het aan mij over en ik vertel hem dat dit de toptijd voor dikke snoeken in het jaar is. Ze vreten zich nog even vol voor de winter en zijn dus lekker actief. Ook de watertemperatuur die in deze tijd van het jaar tussen 10 en 20 graden ligt is prima. Vandaag meten we wat dat betreft een ruime 16 graden.
 
We starten bij de brug maar dat mag dit keer niet baten. Nee, ons geduld wordt wat langer op de proef gesteld. Het bos, de rietkraag, dat zandplaatje, het duurt nog even totdat…. Bam, de eerste snoek hangt. Een mooie 90’er komt binnen boord.
 

Hij is er maar druk mee, het begint zowat op werken te lijken
Hij is er maar druk mee, het begint zowat op werken te lijken
Tukker scoort

Niet lang daarna meldt Johan dat hij vast zit. “O, shit de bodem loopt hier nogal op, ik zit vast”. Ja Johan, je zit vast, maar wel aan een vis dit keer. De vis blijft diep, wat een flinke jongen of nee, een flinke meid verraadt. Na een tijdje meldt ze zich en we hebben direct door dat dit een meter+ vis zal worden.
Onze dikke dame komt dichterbij
Onze dikke dame komt dichterbij
De landingsmat gaat over boord want Johan, die normaal de hand landing gewend is te doen wil dit wel eens mee maken. Nadat de vis is uit gedrild dirigeert Johan haar boven het net en ik til de mat het water uit. Even uit laten druipen en dan leg ik de mat over de breedte van de boot met de vis er veilig in.
 

Johan met zijn prachtige 109 cm snoek !!!
Johan met zijn prachtige 109 cm snoek !!!
Dikke dame

Onthaken en meten maar en jawel, ze blijkt een respectabele 109 cm tegen de meetsticker aan te houden. Een paar mooie foto’s maken en dan kan ze weer terug. Vlot schiet de vis weer weg en dan komt het Tukse ritueel, wat ik vanaf nu zal onthouden: “Box!!!” roept Johan en we duwen grijnzend onze gebalde vuisten tegen elkaar. Geweldig, wat een vis! Dat de dag al niet meer stuk kan mag duidelijk zijn, en we hebben nog een paar uren te gaan. Wat zal er nog volgen?
 

Meer vis

Nou, er volgt geen meter vis meer, maar nog wel vangen we enkele baarzen, waarbij nog best een paar leuke exemplaren zitten en ook nog meer snoek. Geen joekels meer, maar we zijn beslist niet voor nop naar het water gegaan. Onderweg kammen we nog werpend met oppervlakte aas een stukje water uit waar de planten tot vlak onder het oppervlak staan. Daar moet vis liggen, maar we pakken ze er niet. Maar, wat geeft ‘t, we hebben een fantastische dag gehad. Johan heeft er een aardig stukje voor gestuurd vanuit het oosten en dat was dus niet voor niks. Wil je ook eens mee met visgids, vooral nu kun je zoals je ziet scoren. Het blijft vissen en garanties geeft niemand, maar de kansen zijn goed nu!
Nou, nog eentje dan, van dichtbij, maar 't is toch echt dezelfde 109
Nou, nog eentje dan, van dichtbij, maar 't is toch echt dezelfde 109

 

Deel deze pagina