1,2,3,4,5 en een bonus

03-09-2012 | Vangstverslagen | Overig | Schrijver: Bert

 Een oostenwindje, 25 graden Celsius en mooi zonnig weer. Tijd voor een dagje zeebaars.

Gisteren met Evert naar de Europoort geweest om de zeebaars te belagen.

We begonnen naast elkaar te vissen, maar na een klein uurtje zonder actie besloot ik om het een honderd meter verderop te proberen.

Het verplaatsen over de gladde stenen ging een stuk behoudender, na mijn val van de laatste keer. Toch nog een beetje angstig om weer te stuiteren, denk ik.

Hier was het een stuk dieper. Ik kon de zinklijn dertig seconden laten afzinken zonder vast komen te te zitten aan de stenen. Tijdens het binnenstrippen voelde ik iets, net of de streamer wat planten mee pakte. Twee seconden later volgde een aanbeet. Vast een zeebaarsje, dacht ik. Nee, zeeforel! Ik kon duidelijk de stippen onderscheiden toen ik de vis aan de oppervlakte had. En dat in Nederland! Het bleek geen hele grote, 43 cm, maar puntgaaf en mooi stevig. Super om te vangen aan de vlieg. Er zijn maar weinig vliegvissers in Nederland die dit ook gelukt is.

1

Je weet dat ze er af en toe zwemmen, maar je verwacht het niet zo snel aan zo'n 'grote' streamer. Ik heb altijd wel garnalen bij me, maar nog nooit echt mee gevist. Je gaat voor de zeebaars tenslotte. Hoewel zeebaars ook wel een grote garnaal lust.

2

3

Meteen heb ik Evert gebeld en ondertussen de vis in het water gehouden. Evert kwam gelijk mijn kant op. Dus een foto gemaakt en de vis weer teruggezet. Het blijft een beschermde vissoort hier, natuurlijk.

4

In de tijd dat Evert alleen stond, kreeg hij een aanbeet zo'n zeven meter uit de kant. Een harder! Helaas schoot de haak los. Meteen de streamer er weer op natuurlijk en warempel, hij pakte hem weer! Maar ook deze keer pakte de haak geen genoeg vlees en de vis loste. Onder de kant bleef de harder rondjes draaien om de streamer, maar hij pakte hem niet meer. Evert denkt zelf dat de streamer toch een tikkeltje te groot voor hem was, helaas.

Evert kwam nu naast me staan en ving even later een zeebaars van 48 cm. Een mooie stevige vis. Hoe verder in het seizoen, hoe gezonder de baarzen er uit zien.

5

Na een uurtje of drie waren we echt aan soep en brood toe. We wilden nog een andere stek proberen, dus we konden hier niet te lang blijven hangen. Over een uurtje zou het water al weer op komen.

Op de tweede stek was het een stuk ondieper, en we zaten regelmatig vast aan de stenen. Evert pakte al vlot een klein zeebaarsje. Hij zette de vis terug en wierp zijn lijn weer uit. ''Vast" zei hij. Wat ik kon zien was dat hij inderdaad muurvast aan de stenen zat. Plotseling voelde hij rukken aan de lijn. ''Toch vis"! En zo ving hij een mooie veertiger. Twee zeebaarzen in vijf minuten!

6

7

Het water kwam al behoorlijk op en ik moest het hoger op zoeken, ik had mijn lieslaarzen aan.

Ik ving een eind verderop nog een kleintje en in de verte zag ik Evert zijn vierde zeebaars van de dag vangen, ook een vis van rond de veertig.

8

9

Bij het schoonmaken van één van de vissen troffen we veel kleine krabbetjes en een klein platvisje in de maag aan. Heel leerzaam om te zien.

10

Al met al weer een heerlijk dagje aan zee, met een heel bijzondere bijvangst!

Bert

Deel deze pagina