Denemarken 2010

14-05-2010 | Artikelen | Buitenland | Schrijver: Bert Jans
jans_noorwegen_2010_204x120We mochten weer! Net als vorig jaar vertrokken we met vijf man. Dick moest verstek laten gaan i.v.m. zijn gezondheid. Om 02.45 uur reden we weg uit Zwolle, en om 08.10 uur stonden we al weer in Denemarken aan het fjord. Waar we volgens traditie de eerste dag doorbrengen, tot we s middags de sleutel van ons huisje op konden halen. Het zonnetje scheen lekker en er stond een mooie kabbel op het water. Al snel werden de eerste vissen gevangen. Ik ving de eerste zeeforel van 40 cm. aan de pattegrisen. Later ving ik nog een kleintje en had ik nog twee losschieters. Hein was er met de bellyboot op uit getrokken, en ving een mooie 55-er aan een marabou-garnaal. Auke ving drie zeeforellen van middelmaat, en verspeelde een mooie vis, ook aan de pattegrisen. Evert ving een mooie 40-er aan de pattegrisen en had later nog een lijnbreuk op een mooie vis. Ook miste hij nog vier aanbeten. Arno pakte er drie, waarvan de grootste 40 cm. was. Hij ving ze aan een groene juletrae, en aan een fluor-roze garnaal. Ook kreeg hij nog vier aanbeten die hij niet wist te verzilveren. Op een gegeven moment ving hij er twee tegelijk! Dit hadden wij nog niet eerder meegemaakt. Aan het einde van de visdag kwamen we bekende gezichten tegen bij het fjord. Jelsema en Wimsema (van Flyfever) en Ruud Kremers. Deze mannen hadden al een paar dagen gevist, maar hadden nog maar weinig gevangen. Een onverwachte, maar leuke ontmoeting. Hein heeft die avond bij het huisje nog even aan het strand gevist, maar heeft geen beet gehad. Al met al een goede eerste dag voor ons met tien vissen. Een lekker begin!

Zondag 11 april
Deze dag waren we van plan om meerdere stekken te bevissen, die gunstig lagen i.v.m. de wind. Arno had speciale stoelhoezen aangeschaft, zodat we het waadpak en de schoenen aan konden houden in de auto. Dit werkt perfect. Je hoeft je niet steeds weer om te kleden bij een nieuwe stek. We hebben bij Weddellsborg gevist, bij Asnaes. Maar jammer genoeg bleven de aanbeten uit. De wind stond totaal verkeerd en kwam uit de noord-oost hoek. Ook de andere spin- en vliegvissers hebben we niets zien vangen. Die middag hebben we nog even de winkel van Go Fishing bezocht in Odense. Thuis gekomen hebben we nog een uurtje aan het strand gevist. Hein, die terug kwam lopen, zag onze blonde, Duitse buurvrouw van enkele huisjes verderop, naakt uit het water komen. (5 gr. Watertemperatuur!) Ze schrok behoorlijk toen ze Hein zag, en vroeg gelijk een handdoek aan haar vriend. Had Hein toch nog iets moois gespot, al was het geen zeeforel.

Maandag 12 april
I.v.m. de wind een paar nieuwe plekken bevist. Het Gamborgfjord, Fonskov en Husby strand. Maar wat we ook probeerden, niemand kreeg beet. Auke en Hein hebben na het eten nog even bij het strand gevist, en Auke pakte zowaar nog een kleine zeeforel aan de pattegrisen!

Dinsdag 13 april
s Morgens vroeg zijn we naar Sonderbyklint geweest. Een prachtige stek met een hoge kliffen en veel (gladde) keien. Alleen een pokke eind lopen. De dag begon met mist, maar later kwam de zon er door. Auke ving vanaf de kant een mooie vis van 46 cm. aan een witte garnaal. Met het terugzetten van de vis bleek dat hij voor de kant bleef liggen en dat er weinig leven meer in zat. Dus heeft Auke hem meegenomen voor de pan. Na het schoonmaken van de vis hebben Evert en Auke een stukje rauwe zeeforel gegeten. Ze vonden de smaak wel meevallen. Net sushi zeiden ze. Brrrrr. Ik eet zelf geen vis, laat staan rauwe

Later die ochtend zwommen er meerdere bruinvissen voor de kust langs. De Denen noemen ze Marsvin. Wat een prachtig gezicht is dat toch. Maar verdere aanbeten bleven uit, dus tijd voor een andere stek in de buurt. Daar aangekomen pakte ik met de tweede worp al een kleine zeeforel. Ik viste met een zalmkleurige Havkanin.{gallery}/2010/Artikelen/artikelgalerij/jansnoorwegen2010_1{/gallery}Toen ik even naar Arno keek, die rechts van mij stond, zag ik zijn hengel krom staan. De vis zat gelijk bovenin. Ik liep naar hem toe om fotos te maken. Dit was een beste, hij vocht stevig. Maar toen de vis een meter van het net was, veerde de hengel weer recht. Losschieter, shit! Enkele krachttermen schalden door de Deense lucht. De zeeforel was zo rond de 60 cm, schatten wij hem in. Arno haakte hem aan een zandkleurige garnaal. Nu was het Evert zijn beurt. Hij ving een mooie 57-er aan een bruine garnaal van vossenhaar. Deze dril heb ik nog gefilmd met mijn fototoestel, zo goed en kwaad als het ging. Prachtig!

Hein had een zeehond gespot. We noemen hem Sammy, the seal. Het beest liet steeds zijn nieuwsgierige koppie zien om weer weg te zakken en even later een eindje verder weer boven te komen. Hoogstwaarschijnlijk was Sammy de oorzaak dat verdere aanbeten uitbleven. Hein heeft s avonds bij het strand nog even de kantjes (er) af gelopen, maar zonder resultaat. ( ik verdenk hem ervan dat hij weer op de buurvrouw uit was)

Woensdag 14 april

Deze dag zijn we weer naar het fjord geweest. Met de resultaten van zaterdag in gedachten, was de verwachting hoog gespannen. Ik had mijn warmteboek vergeten aan te trekken onder mijn ademende pak, maar daar kwam ik snel achter. Kkkoud!
Maar de wind bleek helemaal verkeerd te staan. Hij blies hard het fjord in uit N/O richting. Er was bijna niet te vissen met de vliegenhengel, dus een volgende stek gezocht. Het werd Damsbo, een mooie stek met veel zeegras en wierbedden. Maar na een paar uur zwiepen had ook hier niemand een tikje gevoeld. Dus hup weer de auto in en naar Sonderby klint. Het was er druk met Deense en Duitse vissers. We hebben n zeeforel zien vangen door een vrouwelijke spinvisser, verder was het niks.

Donderdag 15 april
We hadden een stek vlakbij ons huisje uitgezocht. Via Google earth had ik gezien dat daar mooie, donkere bodem was. Het was bijna windstil en zonnig, toen we het water in stapten. Al snel zagen we enkele vissen draaien en springen aan de oppervlakte. Dat gaf vertrouwen! Het bleek een goede dag te worden. Arno ving een kleintje aan de pattegrisen, een 60-er aan de groene juletrae, een 37-er aan een bruine garnaal, en een 43-er wederom aan de juletrae. Voor dat we de 60-er op de foto konden zetten, glipte hij het water in, helaas.{gallery}/2010/Artikelen/artikelgalerij/jansnoorwegen2010_2{/gallery}
Evert ving er twee. Beide vissen waren 40-ers aan een bruine garnaal van kangaroe haar.
Ikzelf had er drie. Een 36-er een 55-er en als klap op de vuurpijl een 72-er aan een gehandicapte pattegrisen zonder oogjes. Hij vocht niet bijzonder hard, daarom had ik niet meteen in de gaten dat het om een recordvis ging. Arno had hem al wel aan de oppervlakte gezien. Beste vis zei hij. Pas toen de vis het net in gleed zag ik dat ie toch wel erg groot was! Arno moest de staart nog in het net drukken, omdat hij er nog buiten uit stak.
Een Deen stond ons van een afstand te bekijken. Wij werden even helemaal gek. Arno schreeuwde het uit en sloeg me op de schouder. Een nieuw pr. Voor mij. 72 cm! Mooier kon het haast niet worden voor mij.

Tijdens het onthaken lagen Arno en ik met de knien in het wier, maar daar lagen ook stukjes mosselen tussen. Later zagen we dat we allebei een scheurtje in ons waadpak hadden, precies op de knie. Gelukkig alleen in de buitenste laag. Straks thuis maar plakken.
Arno had zijn pak geleend, maar na een telefoontje met de verzekering bleek dat de schade gelukkig gedekt was. Deze dag hebben we met ons drien nog een paar aanbeten gemist, en nog enkele losschieters gehad. Hein had met de bellyboot niks gevangen en ook Auke kon ze niet te pakken krijgen.

Vrijdag 16 april
De laatste dag. Huisje opruimen, sleutel inleveren en nog een paar uurtjes vissen op de stek van gisteren. Al vlot zagen we een paar vissen draaien aan de oppervlakte. Maar beet, ho maar! Toen Sammy the seal weer ten tonele verscheen, en even later ook nog twee bruinvissen, waren de zeeforellen helemaal verdwenen. Jammer, Dan trappen we hem aan, zeiden we. Op de parkeerplaats spraken we nog twee Denen. n van hen was Claus Eriksen, die van de dvds Hemmeligheder. Hij had twee kleintjes gevangen.

Het was genieten met dit mooie weer, ondanks een paar visloze dagen. We hebben samen 23 zeeforellen gevangen, waaronder die 72-er, twee 60-ers, en een paar 50+ ers. Het kan slechter!

Bert Jans

Fotos Evert en Bert

Deel deze pagina