Op de grens tussen twee oceanen

12-12-2011 | Artikelen | Buitenland | Schrijver: Ingmar Boersma
DekustlijnvanaustralieZoals de vaste lezers inmiddels wel weten pleeg ik met enige regelmaat onze aardkloot rond te reizen en zo mogelijk ook nog hier en daar te vissen. Zo ook weer de afgelopen tijd. Niet dat ik deze keren nu zo succesvol was. Niet dat ik deze keren nu zulke bijzondere soorten ving. Maar toch; wellicht breng ik mensen op een idee of misschien is het gewoon aardig leesvoer.

In april vorig jaar, 2004 dus, zat ik met mijn vrouw voor ruim vier weken in AustraliŽ. Naar later bleek was dit niet een goede vistijd, althans niet waar wij waren, maar daar hadden we ook niet echt rekening mee gehouden. In januari van dit jaar, 2005 dus, verbleef ik korte tijd in Kaapstad, Zuid Afrika. Ondanks dat het visseizoen hier wŤl goed was viel het op dat moment ernstig tegen. Maar weer eens het bewijs dat het gras bij de (verre) buren lang niet altijd groener is.

Down Under

AustraliŽ heet zowat het vis walhalla van de wereld te zijn. Denk maar eens aan Rex en aan de andere "shows" op Discovery. En mensen, inderdaad, AustraliŽ is een waar visland. Er zijn zoveel mogelijkheden, de afstanden zijn er zo groot en dus zijn er erg veel plekken. Je moet echter wel weten waar je moet zijn en natuurlijk moet je er in de goeie tijd zijn. Er is vanwege de grootte van het land altijd wel ergens een plaats waar je op  dat moment goed kunt vissen, maar ik gaf al aan dat de afstanden enorm zijn. Je fietst daar dus niet effe heen om maar 'ns wat te noemen. Om een te uitgebreid verhaal te voorkomen; ik viste in de direkte omgeving van Perth in het westen van AustraliŽ. We vatten ook nog het plan op om voor een korte vistrip te gaan naar het Ningaloo Reef, wat op "slechts" 1200 km van Perth ligt. Dat werd een dure grap en dan kwam het vissen er nog bij. Hebben wij dus uiteindelijk niet gedaan. Overigens, voor diegenen die ooit die kant uit gaan: Als je de kans hebt daarheen te gaan moet je het zeker niet laten. Ningaloo is "dat andere grote rif". Heel veel minder bekend en dus veel rustiger, maar minstens net zo fraai. En rond maart/april/mei is het dŤ plek ter wereld om dicht bij de kust walvishaaien te spotten. Qua visserij is het er dan ook prima met vele soorten, maar vooral zeilvis. Ergens halverwege Perth en Ningaloo ligt dan nog "Sharkbay". Volgens een betrouwbare "local" is dat de enige of in elk geval ťťn van de weinige plekken op aarde waar je vanaf de kant op zeilvis kunt vissen. Hij vertelde me dat al eens gedaan te hebben. Allemaal verhalen waar ik zeer onrustig van word, maar mensen mensen, zo ver reizen en dan in the middle of nowhere zonder voorzieningen...... Dat vraagt wel even om wat meer voorbereiding. Misschien later nog eens......

Maar goed, door een miraculeus toeval (details voeren te ver hier) kwam ik een bekende tegen in Perth en hij nam me mee voor een vistrip met zijn boot. Ik ving zat qua aantallen, maar groot was het niet. Ik ving ondermeer "Cod" hetgeen kabeljauw betekent. Ze zien er echter niet uit als die kabeljauwen die wij kennen. Daarnaast pakte ik nog lipvis. Dat de Aussies veel meer met de natuur bezig zijn blijkt bijna dagelijks. Onder andere doordat hele volksstammen hier een kreeftfuik hebben uitstaan. Dat is echter wel aan strenge regels en vergunningen gebonden. Daar kunnen we in Holland nog een boel van leren. Ook de veiligheid staat op een hoog plan. Bij het verlaten van de haven meldde Nigel (mijn visgids) zich per radio in en gaf vertrek en aankomsttijd, aantal opvarenden, visplek en brandstofhoeveelheid aan boord door. Na dit radiobericht keek hij me aan en sprak de woorden: "Now we 're save". En zo is het maar net. Hoewel....... Die dagen werd er al meermalen een witte haai onder de kust waargenomen. Ook al zo'n fenomeen wat je in AustraliŽ vaker tegenkomt.

iedereenheeftdaarzowateenkreeftenpot

Twee oceanen

Zoals gezegd was ik onlangs in Zuid Afrika. Wat een grappig taaltje is dat. Het is echt goed te volgen. Maar goed, even over het vissen. Ter hoogte van dit land ontmoeten de Atlantische en de Indische oceaan elkaar. Tja, zul je denken, dat is leuk op de kaart maar die vissen kunnen echt geen kaartlezen. Zeker waar, maar er zit wel degelijk verschil in. De Atlantische kant is zeker een paar graden kouder dan de Indische kant. De Indische kant is ook beter voor het vissen en ik begreep dat je er vooral voor de forse en flinke hoeveelheden tonijn heen moet. Beste tijd: Altijd lastig, maar normaliter zo van december tot aan maart ofzo. Ik was er in januari dus zat ik gebeiteld........ Enfin, ik bel een vistoko die mij werd aangeraden en hoor de man zijn bekende commerciŽle verhaal houden. Ja, het vissen is prima nu. Ja, al een paar weken. Oh, vanalles vangen we. Nee, er is momenteel geen tonijn, mar het is ook leuk om te vissen op .......... De rest hoor ik al niet meer. Verwend geraakt door de avonturen die ik al beleefd heb ben ik kritisch in het kiezen van mijn visstekken. Als ik ergens ben, moet het er wel goed uitzien. Ik heb maar beperkte tijd en kan meestal de boot niet delen dus moet ik hem alleen betalen. Da's ERRUG DUUR, dus wil ik wel zoveel mogelijk waar voor m'n euro's. Natuurlijk kun je het nooit inschatten, maar als de man al vantevoren eerlijk zegt dat er geen tonijn zit, weet ik over het algemeen genoeg. En ik ging voor de tonijn.

Enfin, het is er overigens prachtig en ik zat in Kaapstad. De echt betere plekken zitten dan nog een stuk naar boven langs de oostkust en daar had ik gewoon geen tijd voor. Want het is zeker prima vissen daar, daarvan ben ik overtuigd. Toch ook maar een volgende keer?????........

Ingmar Boersma

Deel deze pagina