Een weekje spelen in Noorwegen

13-02-2012 | Artikelen | Buitenland | Schrijver: Fred Buzzerd

hitra1Met een uitnodiging van het beroemde zeevismerk Penn International op zak een week lang alle nieuwe producten voor 2005 en 2006 uitproberen..geweldig! De reis ging naar het eiland Hitra in midden Noorwegen op de hoogte van Trondheim. Dit eiland is d.m.v. een hartstikke diepe en steile tunnel met het vaste land verbonden  en op het diepste punt van deze tunnel (260 meter!!) staat een radarverklikker…lijkt Nederland wel.

De heenreis ging via Schiphol – Trondheim met de boot naar Hitra en terug met de taxi door voornoemde tunnel naar het vliegveld. Het eiland Hitra is 650 km2 (4x monaco) en alleen maar fjorden, inhammen enz. dus hoe de wind staat, welke windrichting.. er kan altijd gevist worden. Wij zaten in een viskamp aan de Knarlagsund op de uiterste noordpunt van het eiland met het huis aan het water en de boten voor de deur.

De viskampen hier heb ik ervaren als zeer professioneel met perfect uitgeruste boten. Meestal aluminium voor 4 – 8 personen en een 30 PK motor erachter met gps en fishfinder. De huizen zijn ruim met goede voorzieningen omhitra2 kleding te drogen, vis te fileren en in te vriezen en perfecte douches met volop warm water (dat heb ik in Ierland wel anders gehad!). In principe kan direkt voor de deur gevist worden maar het is hier net als overal elders in de wereld: Als je wat verder weg kan van de bekende paden worden de vangsten qua aantal en formaat van de vis steeds groter.

Vissen op deze manier is natuurlijk het walhalla, zeker voor een lichte lijnen freak zoals ik, want bij aankomst van onze groep ( 7 personen incl. prof. fotograaf) stonden er minstens 100 hengels en molens op ons te wachten met tientalle klossen gevlochten lijn en nylon snoer om op te spoelen precies zoals jij of de leiding dit wilden.

De hengels varieerden van 40 grams spin / pilker hengels tot 50lb boothengels met rologen en de molens van een kleine spinmolen type 1000 tot elektronische reels voor het vissen op grote diepte. Wij hebben gevist tot 450 meter. De eerste paar dagen was vrij vissen om alles, zowel de stek als het materiaal, te verkennen en later werden er specifieke eisen gesteld om een gefundeerd test rapport samen te kunnen stellen. Onze eerste dagen waren guur ( 5 graden) met harde wind direct van de pool en de vangsten vielen tegen. Juist onder dit soort omstandigheden geloof ik heilig in licht, klein en voorzichtig vissen. Ons ploegje bestond uit 7 man: De directie Penn Duitsland en Denemarken - 2 ontwerpers voor molens en reels - hoofd reparatie en t.d. - een fotograaf en mijn persoontje. Zo waren er 25 groepen over verschillende locaties verdeeld. In totaal 170 man, waar wij wel af en toe contact mee hadden. De vangstresultaten werden af en toe uitgewisseld. Een van deze ontwerpers (Thomas Michael) runt ook een exclusief reisbureau voor vliegvisreizen over de hele wereld en is wat lichte lijnen betreft nog gekker dan ik.

hitra4De eerste 2 dagen waren de boot vangsten met 2 boten voor onze groep 100-150 vissen per dag waarvan het leeuwendeel door thomas en mij gevangen werd, simpel omdat wij veel kleiner en lichter materiaal gebruikten dan de rest! Het beste voorbeeld is natuurlijk wel met 0,25mm gewone gevlochten lijn, een 200 grams pilker niet aan de grond houden, terwijl wij met 0,12mm (trekkracht 15kg!!) probleemloos stonden te vissen met een pilkertje van 60-75 gram. Ook grote twisters en shads deden het fantastisch op 50-100 meter diepte tussen de rotspunten met een loodkop van 60 gram. Deze onherbergzame plekken vind je alleen met g.p.s. of een goede gids. Die hadden we de laatste twee dagen in de persoon van Reiner Korn, redacteur van diverse bladen en Noorwegen specialist die dit gebied op zijn duimpje kent.

Eindelijk, maandag windstil en de zee op. Rainer wist hier een plek die noemen ze de visberg.

Moet je je voorstellen:  Je vaart plusminus een uur tussen allerlei klippen door tot midden op de oceaan, geen land meer te zien en rondom de boot 350 tot 500 meter water. En dan ineens een stuk van 500 x 500 meter waar er tot slechts 20 meter water onder de oppervlakte staat. Dus in een kleine kilometer van 450 naar 20 meter diepte. De stroming op dit plateau was geweldig, maar de bodem was niet zo puntig als voorgaande plekken, dus makkelijker te bevissen. Op plusminus 50-80 meter diepte langs deze helling, zowel opgaand als afgaand, was het prijsschieten. 7 man vissen, ook de fotograaf, 7 vissen.. Niets spectaculairs maar veel vis, o.a. pollak, gul en koolvis tussen de 5 en 10 pond. Wat een sport is dat op een 50-120 grams pilkerhengel. Jammergenoeg moest ik er na een paar uur mee kappen…helemaal kapot…maar wat een feest!! En alles, op 5 na, teruggezet!!

De dinsdag was voor mij een foto en film dag want ik had het idee door die wild west van gisteren dat ik tegen een bus was opgelopen. Alles bont en blauw en spieren die weigerden te doen wat ik wilde. Woensdagochtend als laatste nog even een paar uurtjes iets anders..er werd me gevraagd ook dit eens te proberen. Rainer Korn heeft een heel nieuw concept onderlijn ontwikkelt voor het vissen met dood aas met een grote octopus ervoor, kralen enz. Verschillende systemen met enkele en dubbele constructie grote inktvis of tandem bladen speciaal voor grote leng en natuurlijk heilbot. Ik koos voor een dubbel systeem, een haak beaasd met hele haring en de andere met haringfilet.

Het aas was nog niet beneden of ik had een mooie gul aan de filet en dit ging eigenlijk steeds maar door. Maar hier ga je niet voor, want gul zat gevangen op de pilker. Tweede haak ook een hele haring gemonteerd maar dit bleefhitra10 niet zo goed zitten want dit systeem is uitgerust met een enkele haak en een haak met staaldraad om de aasvis extra vast te zetten.

Dit is eigenlijk wel nodig want haring en zeker uit de diepvries is vrij zacht.

Gelukkig was het niet zo diep waar wij visten (ongeveer 50 mtr) dus hield het aas wel. Maar moet je dieper en dan denk ik ook aan Lom, dan zal je het aas vast moeten zetten anders komt je haak zonder of met alleen de kop op de bodem aan. Na drie uur vissen en 10 gullen later ineens een heel andere aanbeet, langzaam een beetje lijn nemen en ineens echt wegzwemmen 3 tellen wachten en….hangen! Mijn hengel, een prototype, ik schat 20lb, met een geheel nieuw ogen concept, vouwde dubbel tot bijna op de railing en na 15 minuten werd een mooie heilbot zichtbaar. Man wat zijn die sterk!!

Ik heb er een aantal keren op gevist o.a. voor Schotland en op de Orkney eilanden maar nooit had ik er eentje gevangen. Deze baby heilbot van 15 pond (Noors record 190kg!!) was dus een prachtige afsluiting van een super week. Wij mochten geen eigen materiaal meenemen maar door schade en schande wijs geworden heb ik altijd een kleine gaff voor door de lip en niet ergens in zijn bast, een speciale handschoen, 3 of 4 platte dozen met kleine twisters, loodkoppen, goede wartels enz.enz. bij me. Ook nu weer bleek dit goud waard, want door het gure weer was de vis traag en voorzichtig. Dat door mijn vangsten mijn vismaten ook graag iets anders en lichters uitzochten bleek toen ik s’avonds in de haven mijn doosjes op wilde bergen.

Moraal van dit verhaal:

A - Ga nooit zonder (een beetje) eigen materiaal op pad

B – Als het netjes moet blijven ga er op zitten!

Fred Buzzerd

Deel deze pagina